در امتداد نور

بايد کــه لهجـــه کهنـم را عــوض کنم اين حرف مانده در دهنم را عوض کنم يک صبـــح تازه را بسu200dرايم از آفتاب شمع قديم سوختنم را عوض کنم دارم ميـان مقبره ها راه مـی روم شايد هوای زيستنم را عوض کنم بردار زخــم های مرا مرهمی بيار بگذار وصله های تنم را عوض کنم بگذار شاعرانه بميرم از اين سرود از من مخواه تا کفنم را عوض کنم من کـــه هنوز خسته باران ديشبم فرصت بده که پيرهنم را عوض کن...

با من صنما دل یک دله کن گر سر ننهم آنگه گله کن مجنون شدهام از بهر خدا زان زلف خوشت یک سلسله کن سی پاره به کف در چله شدی سی پاره منم ترک چله کن مجهول مرو با غول مرو زنهار سفر با قافله کن ای مطرب دل زان نغمه خوش این مغز مرا پرمشغله کن ای زهره و مه زان شعله رو دو چشم مرا دو مشعله کن ای موسی جان شبان شدهای بر طور برو ترک گله کن نعلین ز دو پا بیرون کن و رو در دست طوی پا آبله کن تکیه گه تو حق شد نه عصا انداز عصا و آن را یله کن فرعون هوا چون شد حیوان در گردن او رو زنگله کن ...

عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشتکه گناه دگران بر تو نخواهند نوشت*** من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باشهر کسی آن درود عاقبت کار که کشت*** همه کس طالب یارند چه هشیار و چه مستهمه جا خانه عشق است چه مسجد چه کنشت*** سر تسلیم من و خشت در میکدههامدعی گر نکند فهم سخن گو سر و خشت*** ناامیدم مکن از سابقه لطف ازلتو پس پرده چه دانی که که خوب است و که زشت*** نه من از پرده تقوا به درافتادم و بسپدرم نیز بهشت ابد از دست بهشت*** حافظا روز اجل گر به کف آری جامییک سر از کوی خرابات برندت به بهشت ...

امشب زغمت میان خون خواهم خفت وزبستر عافیت برون خواهم خفتیا رسول الله جان ای رحمت للعالمین دل و دیده ی ما مسلمانان از بی حیایی خصم تو خون است و ای کاش توان آن را داشتم که برای آن جاهلان کور دل ،مهر و رحمتت را توصیف کنماما افسوس و صد افسوس که وصف بزرگی و خوب بودنت در کلام من نمی گنجد و مهر و محبتت در دل آن کوردلان نگون بخت نمیرود، آهنی را که موریانه بخوردنتوان برد از و به صیقل زنگبا سیه دل چه سود گفتن وعظنرود میخ آهنین در سنگدوستت داریم یا رسول الله جانم دوستت داریم و دلهایمان با یادت می تپد ای حبیب الله جان...