تمام سعي ما بايد خاص براي الله تعالي باشد. وظيفه هر زن و مرد مسلمان است كه در فهم حقيقت دين اسلام بكوشد و به آنچه فرا ميگيرد عامل باشد و آن را به ديگران برساند. ما كه نام مسلمان بر خود داريم چقدر سعي كردهايم پيام قرآن را دريابيم و به آن عامل باشيم. زندگي و تعاملات ما با مردم، جشنهاي عروسي و اعياد و مراسمهاي تعزيهمان مطابق دستورات اللهتعالي است يا طبق ميل و خواستة خودمان؟ آيا در تصميمگيري و قضاوتهايمان از الله ميترسيم يا خير؟ براي هر كاري كه اقدام ميكنيم اولين چيزي كه در نظر ميگيريم چيست؛ رضايت الله تعالي يا چيزي غير از آن؟
الله تعالي و دستورات دين مبين اسلام چقدر برايمان مهم است؟ آيا محبت رسولالله صلّياللهعليهوسلّم را در دل داريم يا فقط گويندة اين كلام هستيم. يك مسلمان متديّن نه خود چنين جسارتي ميكند و نه به احدي اجازه ميدهد كه شريعت و سنّتهاي پيامبر صلّياللهعليهوسلّم را به سخره گيرد. تمام شريعت و سنّتهاي رسوللله صلّياللهعليهوسلّم از جانب اللهتعالي ميباشند.
اللهتعالي در قرآن ميفرمايد: «قُل إن كنتم تحبّون الله فاتّبعوني يحببكم الله و يغفر لكم ذنوبكم و الله غفورٌ رحيم»؛ بگو اي پيامبر اگر شما الله را دوست ميداريد از من پيروي كنيد تا الله شما را دوست بدارد و گناهان شما را ببخشد و الله بخشاينده و مهربان است.
زندگي با عزت و افتخار يعني زندگي با اسلام. در پرتو قرآن و سنّت زندگي كنيم و مسلمان بميريم و تسليم خواست الله تعالي باشيم و با او و براي او محبت كنيم و از او هدايت و توفيق بخواهيم كه اين راه سعادت دنيا و آخرت است.
يار آن بود كه صبر كند بر جفاي يار
ترك رضاي خويش كند در رضاي يار
گر بر گردن عاشق صادق نهند تيغ
بيند خطاي خويش و نبيند خطاي يار.
برچسب:
نویسنده: مهراد جعفرینژاد